Reuzenkind

Bij het advertentiebord in de supermarkt hangt het volgende bericht:

'Te koop drie pakken pampers Baby Dry. 

Wegens te snel groeiende dochter'.

Dat lijkt mij lastig.
Zo'n te snel groeiende dochter.

Krijg je een baby, denk je: 'leuk, zo'n lief klein wondertje'.

Je bent blij dat het een meisje is. Want je wilde geen zoon.

Want jongens, die zijn zo druk.

Je krijgt dus een dochter. Noemt haar Sophie.

Je stuurt geboortekaartjes en alles. Krijgt kraambezoek. Maar dan blijkt die dochter te snel te groeien. Een soort van Kloontje het Reuzenkind, uit het Land van Ooit.

Wil je je Reuzenkind in de draagzak doen, val je eerst vijf keer naar achteren vanwege het tegenwicht.

Moet je man tegen je rug aan staan duwen, zodat het kind kan blijven hangen zonder dat jij met kind en al achterover valt.

Je probeert te lopen – met ondersteuning van je man – maar dan sleept dat kind met benen en voeten over de grond. En begint te krijsen.

Dat gaat hem dus niet worden.

In de wandelwagen kan wel. Alleen het ziet er een beetje raar uit, met die armen en benen die er meters ver uit steken.

Iedereen op straat kijken natuurlijk.

Ondertussen groeit die dochter maar door en door. Op een gegeven moment besluit je haar maar in het Land van Ooit te dumpen.

Je maakt samen met je man een aanhangwagen aan je auto vast en legt het kind erboven op. Want erin, dat past niet. Met elastieken en touwen bind je haar vast aan de wagen.

En dan ga je snel rijden, want voor je het weet is ze ook weer uit die wagen gegroeid, onze Sophie het Reuzenkind. Maar onderweg gaat het regenen. Dat zal je altijd zien. Je neigt nu echt naar een postnatale depressie.

Jullie stoppen op een parkeerplaats. Leggen een groot dekzeil over het kind, ook weer vastgesnoerd met touwen. Je wil de auto instappen, maar dan besef je je iets.

Snel ren je naar het zeil en maakt met een schaar wat luchtgaten in het zeil.

Nu kunnen jullie weer verder.

Vervolgens dump je het Reuzenkind daar, in het Land van Ooit. Je rijdt zonder wroeging terug naar huis.

Want het is nou eenmaal niet anders.

Dan schrijf je een advertentie, want je moet nog van die drie pakken pampers af. Je gaat boodschappen doen, en hangt de advertentie op.

Terug thuis ga je met je man een nieuw kindje maken. Hopelijk wordt dit niet een te snel groeiende dochter, denk je.

Wel een dochter graag, ja.

Want jongens, die zijn zo druk.

© Jiska de Vries 2012