maandag 25 november 2013

Zwarte Piet II


Zwarte Piet II

De Zwarte Piet discussie heeft inmiddels grote proporties aangenomen.
De drogredenen schieten je hierbij om de oren als pepernoten.

Een kleine greep uit de gehoorde drogredenen:

  1. 'Ja, maar als we dit gaan verbieden dan mag straks niets meer!'
  2. 'Moeten we dan naar iedereen in NL die zich achtergesteld voelt gaan luisteren?
    Dat is toch niet te doen?!'
  3. 'Maar dat is toch cultuur!'

Waarom zijn dit drogredenen?
Welnu, dat zal ik u even haarfijn uitleggen.

Drogreden 1:

Hoe kom je erbij dat als er één ding verboden wordt, gelijk alles wordt verboden? Toen er ooit een wet is gemaakt tegen discriminatie, werd daarna ook niet gelijk alles wat je maar kunt bedenken verboden.
Ik noem maar een dwarsstraat.
Bovendien is dit valse argument puur gebaseerd op angst, en bevat het een aanname. Namelijk de aanname dat wanneer één ding verboden wordt, of aangepast, gelijk de hele wereld 360 graden draait en je helemaal niets meer kan doen zonder een boete te krijgen.
Het is een aanname omdat niets in het heden, en in de discussie rondom Zwarte Piet, erop wijst dat wanneer Zwarte Piet verandert of verboden wordt, er ook gelijk een heleboel andere dingen gaan veranderen.
Bovendien; is de angst dat 'straks niets meer mag' (hetgeen totaal geen grond heeft), belangrijker dan de gevoelens van een deel van de Nederlandse bevolking die zich gediscrimineerd voelen?
Ik kan mij de angst best voorstellen hoor, dat straks niets meer mag. Maar het is een irreële angst, en een vals argument.
En verder: door deze drogreden worden de dingen nogal omgedraaid.
In plaats van dat er aandacht is voor de mensen die zich gediscrimineerd voelen (en die dus, in zekere zin, slachtoffer zijn) plaatsen de opponenten zich in de rol van slachtoffer.
Dat is een onjuiste omkering van zaken. Wij blanke Nederlanders zijn in deze kwestie niet de partij die zich gekwetst voelt. Dat zijn de mensen die zich gediscrimineerd voelen.
Dan is het onkies om gelijk zo openlijk te vrezen voor je eigen hachje.

Drogredenen 2:

Wie zegt dat als je naar één bepaalde bevolkingsgroep die zich roert luistert, je gelijk van elk wissewasje een grote zaak moet maken? Niemand.
De Zwarte Piet discussie is al jaren aan de gang, maar nooit was het geluid over (vermeende) discriminatie zo sterk als nu.
Als je dat gaat negeren dan ben je niet tolerant, laat staan beschaafd.
En in dit land willen wij graag beschaafd met elkaar omgaan.
Dus als een groep zich duidelijk gediscrimineerd voelt, dan luister je daarnaar en probeer je je in te leven in hun standpunt.
Dat is wel het minste wat je kunt doen.

Drogredenen 3:

Slavenarbeid was ook cultuur. Kinderarbeid trouwens ook.
Net als mensenhandel. Vrouwenbesnijdenis.
Moet ik nog even doorgaan?
Ergo: cultuur is geen statisch iets, het is dynamisch, en aan verandering onderhevig.